Wat een Topweekend

Sjeetje wat heb ik weer genoten! De vrijdag begon met het ritje naar Oss, naar mijn favoriete House of Whisky. Ik werd al opgewacht door de Bomenexpert en zijn maatje, waarna allemaal andere leuke mensen binnendrupelde, de planning en setting doorgenomen met Marc, de gerechten met Theo en de whiskybeleving met Bob. Bart (Slijterij Vidra) had weer 26 superleuke mensen bij elkaar weten te brengen voor de legendarische whisky experience.

En wat voor beleving, we maakten een mooie wandeling in het bos, met een klein slokje whisky om aansluitend Theo en Marc tegen te komen. Ze hadden een fantastisch hapje van Fazant, met een frambozen mousse, dat paste echt perfect bij de Tamdhu. Nadat ik ongelooflijk verwend werd door Bennie met zijn zelf ontworpen whisky schaakspel, gingen we de kelder in en genoten van een schitterend dinner met een fantastische LineUp.

De Lochside was voor mij de knaller, oude stijl Schotse malt, oude zolder met leer en tabak, wat een topper. Hij won het nipt van de Convalmore en ik denk dat als ik van rokerig zou houden de 23 jarige Bowmore een statement zou zijn. Maar we begonnen met een oude blend, niet alleen minimaal 21 jaar in vaten was geweest maar ook was gebotteld in de vorige eeuw. De combinatie was heel mooi bij de tonijn carpacio met avocado. Het was natuurlijk fantastisch om de Convalmore en Project XX bij elkaar te houden, het vat wat ik als een van de 20 ambassadeurs selecteerde, kwam ook uit deze oude distillery, die nu dienst doet als warehouse van Glenfiddich. Na de Ossehaas met whiskysaus was de Burnhead Wood aan de beurt, wat een mooie whisky. Supergaaf dat Rene ons nog tracteerde op een Glenfiddich Rich Oak, die wij toevallig ook in het bos als eerste proefde, deze whisky bleef heel goed overeind.

Zaterdag was ik uitgenodigd voor BurnsNight in het Krasnapolsky. In vol ornaad was ik aanwezig bij dit fantastiche diner, wat mij werd aangeboden door mijn oude werkgever. We genoten van een Schots vijf gangen diner aan grote een ronde tafel met nog 4 stellen. De wintertuin was vol en er zaten wel 200 gasten te gnieten. De Hagis ontbrak natuurlijk niet, net als James, de luxory ambassador van Glenfiddich, alles was perfect geregeld. Samen met Carmen droegen we het gedicht voor van Robert Burns:

Ik had hem al op mijn Linked In verzonnen, maar nu voel ik me echt een whisky expeditie leider. En er is nog plek voor de trip van 23 maart naar Schotland

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *